0 wyników wyszukiwania

PL EN
PL EN
  • Misja BSS SA

    PARTNERSTWO BIZNESOWE oparte na zaufaniu i najwyższych standardach.

    Czytaj więcej
  • MISJA BSS SA

    PARTNERSTWO BIZNESOWE oparte na zaufaniu i najwyższych standardach.

    Czytaj więcej
06.03.2017 Zmiany w przepisach w 2017 dla pracowników, zleceniobiorców i pracodawców. Rok 2017 przyniósł zmiany dla osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, a także dla samych pracodawców. Do najważniejszych z nich niewątpliwie należy wprowadzenie minimalnej stawki godzinowej dla osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia, a także umów o świadczenie usług. Dla tych grup minimalna stawka za jedną godzinę pracy w 2017 r. wynosi 13 zł brutto/za godzinę,  w związki z tym zleceniodawcy są zobowiązani ewidencjonować przepracowane godziny zleceniobiorców bądź usługodawców. W zawartej umowie dodatkowo obie strony powinny określić, w jaki sposób będzie potwierdzana liczba godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług. Jeśli tego nie uczynią, to zleceniobiorca lub świadczący usługi przedkłada zlecającemu przed terminem wypłaty wynagrodzenia informację o liczbie przepracowanych godzin, która staje się wiążąca. W dalszym ciągu można jednak zawierać umowy określające płatność w kwocie np. za miesiąc bądź za wykonane zlecenie. Istotne jest tylko, aby iloraz otrzymanego wynagrodzenia i liczby przepracowanych godzin wyniósł, co najmniej 13 zł. Wprowadzenie minimalnej stawki godzinowej dla osób wykonujących umowę zlecenia lub umowę ·o świadczenie usług miało na celu zrównanie ich wynagrodzenia z wynagrodzeniem, jakie pracownicy otrzymują z umowy o pracę. Obecnie, jeśli zleceniobiorca przepracuje 160 godzin w miesiącu, co stanowi przeciętny nominał pracy dla pracownika na pełny etat, otrzyma 2080 zł, a  minimalne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę wynosi 2000 zł brutto miesięcznie . Od nowego roku pracownik, któremu została wypowiedziana umowa o pracę, ma więcej czasu na złożenie odwołania do sądu pracy, ma na to 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę. Tyle samo dni ma pracownik na wniesienie do sądu pozwu zawierającego żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania. Kolejna zmiana dotyczy obowiązku tworzenia regulaminu pracy oraz regulaminu wynagradzania przez pracodawców. Od 2017 do ich tworzenia są zobowiązani pracodawcy zatrudniający, co najmniej 50 pracowników.  Pracodawcy zatrudniający mniej niż 50 pracowników mogą jednak fakultatywnie, (czyli wedle własnego uznania) ustalać regulamin wynagradzania i regulamin pracy. Zmiana nie oznacza również, że przestają obowiązywać regulaminy u tych pracodawców, którzy do końca 2016 r. byli zobowiązani do ich posiadania z uwagi na zatrudnienie, co najmniej 20 pracowników. Limit z 20 do 50 pracowników ( w przeliczeniu na pełny etat) wzrósł także w odniesieniu do obowiązku tworzenia Zakładowego Funduszu świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Natomiast pracodawca zatrudniający poniżej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty będzie mógł wg własnego uznania tworzyć Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Przed nami jeszcze jedna duża zmiana w tym roku, od dnia 1 października 2017 zacznie obowiązywać ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw, w myśl, której nastąpi obniżenie wieku emerytalnego do 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Oznacza to, że wszyscy pracownicy, którzy dziś - ze względu na ustawę z dnia 11 maja 2012 r. mieli wydłużony wiek emerytalny stopniowo do 67 lat – mający w dniu 1.10.2017r - odpowiednio-, co najmniej 60 lat kobieta i 65 lat mężczyzna, od dnia 1.10.2017 osiągną wiek emerytalny. Zmiana ustawy o wieku emerytalnym zmieniła również tzw. okres ochronny, w myśl, którego pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego.  Nowela wydłużyła ten okres dla niektórych pracowników. Jeśli na dzień wejścia w życie w/w ustawy pracownik korzysta z ochrony przedemerytalnej, ale czas tej ochrony po obniżeniu wieku emerytalnego byłby krótszy niż 4 lata, będzie chroniony aż do osiągnięcia wieku, w którym przeszedłby na emeryturę na mocy dotychczasowych przepisów. Np. kobieta w wieku 59 lat, która będzie mogła wg znowelizowanych przepisów przejść na emeryturę w 2018 r.,  a wg starych przepisów przeszłaby na emeryturę najwcześniej  w  listopadzie 2020r. - będzie chroniona przez wypowiedzeniem do listopada 2020r., a co za tym idzie  pracodawca nie będzie mógł  wypowiedzieć jej umowy przez najbliższe ponad 3 lata.   Kolejna grupa dla której zmieni się wiek ochronny, to pracownicy, którzy 1 października 2017 r. nie będą jeszcze korzystać z ochrony przedemerytalnej na mocy dotychczasowych przepisów ( np. kobieta w wieku 57 lat), natomiast po obniżeniu wieku emerytalnego zostanie im mniej niż 4 lata do emerytury Pracownicy ci będą chronieni przez okres 4 lat od wejścia w życie ustawy, tj. do 30 września 2021 r. bez względu na osiągnięcie w międzyczasie wieku emerytalnego. 
23.02.2017 Wybrane ulgi i odliczenia za rok 2016 w rozliczeniach rocznych Ponieważ zbliża się okres rozliczeń podatkowych z fiskusem za 2016r. przedstawiamy Państwu niektóre z ulg i odliczeń jakie przysługują podatnikowi.  Ulga na leki Jest jedna z opcji odliczeń wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne; Ulga ta podlega odliczeniu od dochodu i dotyczy zakupu leków, których stosowanie zalecił lekarz specjalista. Do zastosowania odliczenia konieczne jest zatem zaświadczenie lekarskie o konieczności stosowania leków (niezależnie czy stale czy czasowo) oraz dokument potwierdzający dokonanie wydatku przez daną osobę, dla celów dowodowych (np.: faktura, gdyż sam paragon nie jest dowodem poniesienia wydatku przez daną osobę). Odliczenie nie przysługuje jednak w pełnej wysokości wydatków na leki, ale od nadwyżki wydatków podatnika ponad 100 zł miesięcznie. Co istotne, ulga ta przysługuje: osobom niepełnosprawnym (posiadającym jednen z trzech stopni niepełnosprawności oraz osobom uprawnionym do renty z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, orzeczenie o niepełnosprawności, wydane na podstawie odrębnych przepisów, w przypadku, gdy osoba nie ukończyła 16 roku życia) podatnikom mającym na utrzymaniu osoby niepełnosprawne tj.: współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbów, rodziców, rodziców współmałżonka, rodzeństwo, ojczyma, macochę, zięciów, synowe – których dochód (tj. osób będących na utrzymaniu) nie przekracza 9.120 zł w roku podatkowym.  Odliczenie nie dotyczy jednak wydatków podatnikowi zwróconych, zrefundowanych (przez ZFRON, PFRON, ZFA, ZFŚS czy przez NFZ) czy odliczonych już od przychodu przez ryczałtowca. Częściowe zwrócenie czy zrefundowanie wydatków pozwala jednak na stosowanie odliczenia w odniesieniu do pozostałej kwoty.  Największe komplikacje przy tym odliczeniu wiążą się z brakiem w ustawie o pdof definicji "leku". Warto jednak za najnowszym orzecznictwem NSA zacytować, iż występujące w omawianym przepisie wyrażenie "określone leki", oznacza leki zalecone przez lekarza specjalistę. Skoro bowiem lekarz powinien stwierdzić, że należy stosować określone leki, to wydaje się oczywiste, iż to lekarz zgodnie z posiadanymi kompetencjami "określa", jaki preparat ma właściwości lecznicze w przypadku konkretnego schorzenia występującego u osoby niepełnosprawnej. Z całą pewnością takich kompetencji nie posiada organ podatkowy, więc nie powinien uzurpować sobie praw do "określenia", czy dany preparat jest lekiem. (…) to lekarz powinien zdecydować, czy osoba niepełnosprawna ma stosować określone leki. Lekarz decyduje, czy dany preparat stanowi lek przy występującym schorzeniu.  W konsekwencji Sąd wskazał, że organy podatkowe niezasadnie sięgają do regulacji zawartych w Prawie farmaceutycznym w celu zidentyfikowania terminu "lek". Ustawa ta nie zawiera bowiem definicji tego terminu, lecz definicje leków określonych jako apteczne, recepturowe, gotowe (art. 2 pkt 10, 11, 12), a niewątpliwie są to różne pojęcia. Poza tym, wskazał, że gdyby wolą ustawodawcy było posiłkowanie się przepisami ustawy Prawo farmaceutycznego w celu zdefiniowania pojęcia "lek", to odesłałby do przepisów tej ustawy, albo chociaż posłużył się nomenklaturą stosowaną w tej ustawie. Skoro tego nie uczynił, należy przyjąć znaczenie tego wyrazu takie, jakie ma on w języku potocznym.  Co za tym idzie, jeżeli lekarz zapisze pacjentowi preparat witaminowy jako konieczny do stosowania przy danym schorzeniu, to organ podatkowy nie powinien kwestionować takich zaleceń.  Podatnicy uprawnieni do ulgi rehabilitacyjnej, którzy prowadzą działalność gospodarczą i/lub osiągają przychody z najmu mogą odliczać ulgę już na etapie ustalania zaliczek na podatek dochodowy bądź przy obliczaniu ryczałtu. Pozostali podatnicy uzyskujący dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z emerytury/renty, ze stosunku pracy, umów zlecenia i o dzieło) mogą skorzystać z odliczenia dopiero po zakończeniu roku w składanym zeznaniu podatkowym. Odliczenie wykazuje się w rozliczeniu rocznym PIT-36 (poz. 159), PIT-37 (poz.105) czy PIT-28 (poz. 71) + część. B zał. PIT/O.  Podstawa prawna: art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o pdof.  
facebook linkedin newsletter kontakt
Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki używanej do przeglądania Internetu. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj Politykę cookies.